Ex 33

Teljes szövegű keresés

Ex 33
Ex 33.1
locutusque est Dominus ad Mosen vade ascende de loco isto tu et populus tuus quem eduxisti de terra Aegypti in terram quam iuravi Abraham Isaac et Iacob dicens semini tuo dabo eam
Ex 33.2
et mittam praecursorem tui angelum ut eiciam Chananeum et Amorreum et Hettheum et Ferezeum et Eveum et Iebuseum
Ex 33.3
et intres in terram fluentem lacte et melle non enim ascendam tecum quia populus durae cervicis est ne forte disperdam te in via
Ex 33.4
audiens populus sermonem hunc pessimum luxit et nullus ex more indutus est cultu suo
Ex 33.5
dixitque Dominus ad Mosen loquere filiis Israhel populus durae cervicis es semel ascendam in medio tui et delebo te iam nunc depone ornatum tuum ut sciam quid faciam tibi
Ex 33.6
deposuerunt ergo filii Israhel ornatum suum a monte Horeb
Ex 33.7
Moses quoque tollens tabernaculum tetendit extra castra procul vocavitque nomen eius tabernaculum foederis et omnis populus qui habebat aliquam quaestionem egrediebatur ad tabernaculum foederis extra castra
Ex 33.8
cumque egrederetur Moses ad tabernaculum surgebat universa plebs et stabat unusquisque in ostio papilionis sui aspiciebantque tergum Mosi donec ingrederetur tentorium
Ex 33.9
ingresso autem illo tabernaculum foederis descendebat columna nubis et stabat ad ostium loquebaturque cum Mosi
Ex 33.10
cernentibus universis quod columna nubis staret ad ostium tabernaculi stabantque ipsi et adorabant per fores tabernaculorum suorum
Ex 33.11
loquebatur autem Dominus ad Mosen facie ad faciem sicut loqui solet homo ad amicum suum cumque ille reverteretur in castra minister eius Iosue filius Nun puer non recedebat de tabernaculo
Ex 33.12
dixit autem Moses ad Dominum praecipis ut educam populum istum et non indicas mihi quem missurus es mecum praesertim cum dixeris novi te ex nomine et invenisti gratiam coram me
Ex 33.13
si ergo inveni gratiam in conspectu tuo ostende mihi viam tuam ut sciam te et inveniam gratiam ante oculos tuos respice populum tuum gentem hanc
Ex 33.14
dixitque Dominus facies mea praecedet te et requiem dabo tibi
Ex 33.15
et ait Moses si non tu ipse praecedes ne educas nos de loco isto
Ex 33.16
in quo enim scire poterimus ego et populus tuus invenisse nos gratiam in conspectu tuo nisi ambulaveris nobiscum ut glorificemur ab omnibus populis qui habitant super terram
Ex 33.17
dixit autem Dominus ad Mosen et verbum istud quod locutus es faciam invenisti enim gratiam coram me et te ipsum novi ex nomine
Ex 33.18
qui ait ostende mihi gloriam tuam
Ex 33.19
respondit ego ostendam omne bonum tibi et vocabo in nomine Domini coram te et miserebor cui voluero et clemens ero in quem mihi placuerit
Ex 33.20
rursumque ait non poteris videre faciem meam non enim videbit me homo et vivet
Ex 33.21
et iterum ecce inquit est locus apud me stabis super petram
Ex 33.22
cumque transibit gloria mea ponam te in foramine petrae et protegam dextera mea donec transeam
Ex 33.23
tollamque manum meam et videbis posteriora mea faciem autem meam videre non poteris

 

 

A témában további forrásokat talál az Arcanum Digitális Tudománytárban

ÉRDEKEL A TÖBBI TALÁLAT