Ac 13

Full text search

Ac 13
Ac 13.1
erant autem in ecclesia quae erat Antiochiae prophetae et doctores in quibus Barnabas et Symeon qui vocabatur Niger et Lucius Cyrenensis et Manaen qui erat Herodis tetrarchae conlactaneus et Saulus
Ac 13.2
ministrantibus autem illis Domino et ieiunantibus dixit Spiritus Sanctus separate mihi Barnaban et Saulum in opus quod adsumpsi eos
Ac 13.3
tunc ieiunantes et orantes inponentesque eis manus dimiserunt illos
Ac 13.4
et ipsi quidem missi ab Spiritu Sancto abierunt Seleuciam et inde navigaverunt Cyprum
Ac 13.5
et cum venissent Salamina praedicabant verbum Dei in synagogis Iudaeorum habebant autem et Iohannem in ministerio
Ac 13.6
et cum perambulassent universam insulam usque Paphum invenerunt quendam virum magum pseudoprophetam Iudaeum cui nomen erat Bariesu
Ac 13.7
qui erat cum proconsule Sergio Paulo viro prudente hic accitis Barnaba et Saulo desiderabat audire verbum Dei
Ac 13.8
resistebat autem illis Elymas magus sic enim interpretatur nomen eius quaerens avertere proconsulem a fide
Ac 13.9
Saulus autem qui et Paulus repletus Spiritu Sancto intuens in eum
Ac 13.10
dixit o plene omni dolo et omni fallacia fili diaboli inimice omnis iustitiae non desinis subvertere vias Domini rectas
Ac 13.11
et nunc ecce manus Domini super te et eris caecus non videns solem usque ad tempus et confestim cecidit in eum caligo et tenebrae et circumiens quaerebat qui ei manum daret
Ac 13.12
tunc proconsul cum vidisset factum credidit admirans super doctrinam Domini
Ac 13.13
et cum a Papho navigassent Paulus et qui cum eo venerunt Pergen Pamphiliae Iohannes autem discedens ab eis reversus est Hierosolymam
Ac 13.14
illi vero pertranseuntes Pergen venerunt Antiochiam Pisidiae et ingressi synagogam die sabbatorum sederunt
Ac 13.15
post lectionem autem legis et prophetarum miserunt principes synagogae ad eos dicentes viri fratres si quis est in vobis sermo exhortationis ad plebem dicite
Ac 13.16
surgens autem Paulus et manu silentium indicens ait viri israhelitae et qui timetis Deum audite
Ac 13.17
Deus plebis Israhel elegit patres nostros et plebem exaltavit cum essent incolae in terra Aegypti et in brachio excelso eduxit eos ex ea
Ac 13.18
et per quadraginta annorum tempus mores eorum sustinuit in deserto
Ac 13.19
et destruens gentes septem in terra Chanaan sorte distribuit eis terram eorum
Ac 13.20
quasi post quadringentos et quinquaginta annos et post haec dedit iudices usque ad Samuhel prophetam
Ac 13.21
et exinde postulaverunt regem et dedit illis Deus Saul filium Cis virum de tribu Beniamin annis quadraginta
Ac 13.22
et amoto illo suscitavit illis David regem cui et testimonium perhibens dixit inveni David filium Iesse virum secundum cor meum qui faciet omnes voluntates meas
Ac 13.23
huius Deus ex semine secundum promissionem eduxit Israhel salvatorem Iesum
Ac 13.24
praedicante Iohanne ante faciem adventus eius baptismum paenitentiae omni populo Israhel
Ac 13.25
cum impleret autem Iohannes cursum suum dicebat quem me arbitramini esse non sum ego sed ecce venit post me cuius non sum dignus calciamenta pedum solvere
Ac 13.26
viri fratres filii generis Abraham et qui in vobis timent Deum vobis verbum salutis huius missum est
Ac 13.27
qui enim habitabant Hierusalem et principes eius hunc ignorantes et voces prophetarum quae per omne sabbatum leguntur iudicantes impleverunt
Ac 13.28
et nullam causam mortis invenientes in eum petierunt a Pilato ut interficerent eum
Ac 13.29
cumque consummassent omnia quae de eo scripta erant deponentes eum de ligno posuerunt in monumento
Ac 13.30
Deus vero suscitavit eum a mortuis qui visus est per dies multos his
Ac 13.31
qui simul ascenderant cum eo de Galilaea in Hierusalem qui usque nunc sunt testes eius ad plebem
Ac 13.32
et nos vobis adnuntiamus ea quae ad patres nostros repromissio facta est
Ac 13.33
quoniam hanc Deus adimplevit filiis nostris resuscitans Iesum sicut et in psalmo secundo scriptum est Filius meus es tu ego hodie genui te
Ac 13.34
quod autem suscitaverit eum a mortuis amplius iam non reversurum in corruptionem ita dixit quia dabo vobis sancta David fidelia
Ac 13.35
ideoque et alias dicit non dabis Sanctum tuum videre corruptionem
Ac 13.36
David enim sua generatione cum administrasset voluntati Dei dormivit et adpositus est ad patres suos et vidit corruptionem
Ac 13.37
quem vero Deus suscitavit non vidit corruptionem
Ac 13.38
notum igitur sit vobis viri fratres quia per hunc vobis remissio peccatorum adnuntiatur ab omnibus quibus non potuistis in lege Mosi iustificari
Ac 13.39
in hoc omnis qui credit iustificatur
Ac 13.40
videte ergo ne superveniat quod dictum est in prophetis
Ac 13.41
videte contemptores et admiramini et disperdimini quia opus operor ego in diebus vestris opus quod non credetis si quis enarraverit vobis
Ac 13.42
exeuntibus autem illis rogabant ut sequenti sabbato loquerentur sibi verba haec
Ac 13.43
cumque dimissa esset synagoga secuti sunt multi Iudaeorum et colentium advenarum Paulum et Barnaban qui loquentes suadebant eis ut permanerent in gratia Dei
Ac 13.44
sequenti vero sabbato paene universa civitas convenit audire verbum Domini
Ac 13.45
videntes autem turbas Iudaei repleti sunt zelo et contradicebant his quae a Paulo dicebantur blasphemantes
Ac 13.46
tunc constanter Paulus et Barnabas dixerunt vobis oportebat primum loqui verbum Dei sed quoniam repellitis illud et indignos vos iudicastis aeternae vitae ecce convertimur ad gentes
Ac 13.47
sic enim praecepit nobis Dominus posui te in lumen gentibus ut sis in salutem usque ad extremum terrae
Ac 13.48
audientes autem gentes gavisae sunt et glorificabant verbum Domini et crediderunt quotquot erant praeordinati ad vitam aeternam
Ac 13.49
disseminabatur autem verbum Domini per universam regionem
Ac 13.50
Iudaei autem concitaverunt religiosas mulieres et honestas et primos civitatis et excitaverunt persecutionem in Paulum et Barnaban et eiecerunt eos de finibus suis
Ac 13.51
at illi excusso pulvere pedum in eos venerunt Iconium
Ac 13.52
discipuli quoque replebantur gaudio et Spiritu Sancto

 

 

A témában további forrásokat talál az Arcanum Digitális Tudománytárban

ÉRDEKEL A TÖBBI TALÁLAT