Num 22

Teljes szövegű keresés

Num 22
Num 22.1
profectique castrametati sunt in campestribus Moab ubi trans Iordanem Hierichus sita est
Num 22.2
videns autem Balac filius Sepphor omnia quae fecerat Israhel Amorreo
Num 22.3
et quod pertimuissent eum Moabitae et impetum eius ferre non possent
Num 22.4
dixit ad maiores natu Madian ita delebit hic populus omnes qui in nostris finibus commorantur quomodo solet bos herbas usque ad radices carpere ipse erat eo tempore rex in Moab
Num 22.5
misit ergo nuntios ad Balaam filium Beor ariolum qui habitabat super flumen terrae filiorum Ammon ut vocarent eum et dicerent ecce egressus est populus ex Aegypto qui operuit superficiem terrae sedens contra me
Num 22.6
veni igitur et maledic populo huic quia fortior me est si quo modo possim percutere et eicere eum de terra mea novi enim quod benedictus sit cui benedixeris et maledictus in quem maledicta congesseris
Num 22.7
perrexerunt seniores Moab et maiores natu Madian habentes divinationis pretium in manibus cumque venissent ad Balaam et narrassent ei omnia verba Balac
Num 22.8
ille respondit manete hic nocte et respondebo quicquid mihi dixerit Dominus manentibus illis apud Balaam venit Deus et ait ad eum
Num 22.9
quid sibi volunt homines isti apud te
Num 22.10
respondit Balac filius Sepphor rex Moabitarum misit ad me
Num 22.11
dicens ecce populus qui egressus est de Aegypto operuit superficiem terrae veni et maledic ei si quo modo possim pugnans abicere eum
Num 22.12
dixitque Deus ad Balaam noli ire cum eis neque maledicas populo quia benedictus est
Num 22.13
qui mane consurgens dixit ad principes ite in terram vestram quia prohibuit me Deus venire vobiscum
Num 22.14
reversi principes dixerunt ad Balac noluit Balaam venire nobiscum
Num 22.15
rursum ille multo plures et nobiliores quam ante miserat misit
Num 22.16
qui cum venissent ad Balaam dixerunt sic dicit Balac filius Sepphor ne cuncteris venire ad me
Num 22.17
paratum honorare te et quicquid volueris dare veni et maledic populo isti
Num 22.18
respondit Balaam si dederit mihi Balac plenam domum suam argenti et auri non potero inmutare verbum Domini Dei mei ut vel plus vel minus loquar
Num 22.19
obsecro ut hic maneatis etiam hac nocte et scire queam quid mihi rursum respondeat Dominus
Num 22.20
venit ergo Deus ad Balaam nocte et ait ei si vocare te venerunt homines isti surge et vade cum eis ita dumtaxat ut quod tibi praecepero facias
Num 22.21
surrexit Balaam mane et strata asina profectus est cum eis
Num 22.22
et iratus est Deus stetitque angelus Domini in via contra Balaam qui sedebat asinae et duos pueros habebat secum
Num 22.23
cernens asina angelum stantem in via evaginato gladio avertit se de itinere et ibat per agrum quam cum verberaret Balaam et vellet ad semitam reducere
Num 22.24
stetit angelus in angustiis duarum maceriarum quibus vineae cingebantur
Num 22.25
quem videns asina iunxit se parieti et adtrivit sedentis pedem at ille iterum verberabat
Num 22.26
et nihilominus angelus ad locum angustum transiens ubi nec ad dextram nec ad sinistram poterat deviari obvius stetit
Num 22.27
cumque vidisset asina stantem angelum concidit sub pedibus sedentis qui iratus vehementius caedebat fuste latera
Num 22.28
aperuitque Dominus os asinae et locuta est quid feci tibi cur percutis me ecce iam tertio
Num 22.29
respondit Balaam quia commeruisti et inlusisti mihi utinam haberem gladium ut te percuterem
Num 22.30
dixit asina nonne animal tuum sum cui semper sedere consuesti usque in praesentem diem dic quid simile umquam fecerim tibi at ille ait numquam
Num 22.31
protinus aperuit Dominus oculos Balaam et vidit angelum stantem in via evaginato gladio adoravitque eum pronus in terram
Num 22.32
cui angelus cur inquit tertio verberas asinam tuam ego veni ut adversarer tibi quia perversa est via tua mihique contraria
Num 22.33
et nisi asina declinasset de via dans locum resistenti te occidissem et illa viveret
Num 22.34
dixit Balaam peccavi nesciens quod tu stares contra me et nunc si displicet tibi ut vadam revertar
Num 22.35
ait angelus vade cum istis et cave ne aliud quam praecepero tibi loquaris ivit igitur cum principibus
Num 22.36
quod cum audisset Balac egressus est in occursum eius in oppido Moabitarum quod situm est in extremis finibus Arnon
Num 22.37
dixitque ad Balaam misi nuntios ut vocarent te cur non statim venisti ad me an quia mercedem adventui tuo reddere nequeo
Num 22.38
cui ille respondit ecce adsum numquid loqui potero aliud nisi quod Deus posuerit in ore meo
Num 22.39
perrexerunt ergo simul et venerunt in urbem quae in extremis regni eius finibus erat
Num 22.40
cumque occidisset Balac boves et oves misit ad Balaam et principes qui cum eo erant munera
Num 22.41
mane autem facto duxit eum ad excelsa Baal et intuitus est extremam partem populi

 

 

A témában további forrásokat talál az Arcanum Digitális Tudománytárban

ÉRDEKEL A TÖBBI TALÁLAT